دوازده سنت الکلی های گمنام

۱– مصالح مشترک ما می بایست در رأس قرار گیرد ، بهبودی شخصی به وحدت الکلی‌های گمنام بستگی دارد .

۲-برای هدف گروه ما فقط یک مرجع نهایی وجود دارد –  خداوندی مهربان ، آنگونه که خود را در وجدان گروه ما ابراز نماید. رهبران ما فقظ خدمتگزاران مورد اعتماد ما هستند، آن ها حکومت نمی کنند.

۳-تنها لازمه عضویت در الکلی‌های گمنام تمایل به ترک نوشیدن الکل است.

۴– هر گروه باید خود گردان باشد مگر در  موضوعاتی که دیگر گروه‌ها و الکلی‌های گمنام را در کل متأثر سازد.

۵– هر گروه فقط یک هدف اصلی دارد – رساندن پیام خود به الکلی‌های که هنوز در عذابند.

۶– یک گروه الکلی‌های گمنام هرگز نباید هیچ مؤسسه مرتبط ویا هر سازمان دیگری راتأیید کرذه،حمایت مالی نماید و یا اجازه استفاده از نام الکلی های گمنام را به آنها بدهد، مبادا که مسائل مالی، ملکی و شهرت، ما را از هدف اصلی مان منحرف سازد.

۷-د هر گروه الکلی‌های گمنام باید کاملاً خودکفا باشد و کمکی از خارج دریافت نکند.

۸– الکلی‌های گمنام باید برای همیشه غیر حرفه‌ای باقی بماند، اما مراکز خدماتی ما می‌توانند کارمندانی خاص استخدام کنند.

۹–  الکلی‌های گمنام،به گونه ای که هست؛هرگز نباید سازماندهی  شود، اما می توانیم هیأت‌ها یا کمیته‌های خدماتی تشکیل دهیم که مستقیماً در برابر کسانی که به آنها خدمت می کنند مسئول باشند.

۱۰– الکلی‌های گمنام هیچ عقیده ای در مورد موضوعات خارجی ندارد و نام الکلی‌های گمنام هرگز نباید به مباحث عمومی کشیده شود.

۱۱– خط‌مشی روابط عمومی ما بنابر اصل جاذبه است نه تبلیغ‌، ما لازم است همیشه گمنامی شخصی خود را در سطح مطبوعات، رادیو و فیلم حفظ کنیم.

۱۲– گمنامی اساس روحانی تمام سنت‌های ما می‌باشد، همیشه یادآور این است که اصول  را به شخصیت‌ها ترجیح دهیم.