Image

چگونه هوشیار بمانیم

اکثر ما مایل نبودیم بپذیریم که الکلی واقعی هستیم.هیچ کس نمی خواهد فکر کند که از نظر جسمی و فکری با دیگران تفاوت دارد. بنابراین کوشش های بیشمار و بیهوده ما برای اثبات این ادعا که ما هم می توانیم مانند دیگران مشروب خواری کنیم چندان تعجب آور نیست و این آرزوی بزرگ هر مشروب خوار غیر عادی است  که روزی به طریقی قادر به کنترل و لذت بردن از الکل خواهد شد.
سماجت الکلی ها در این خیال واهی، به راستی حیرت‌انگیز است و بسیاری از آنها آن را تا دروازه های مرگ و جنون دنبال میکنند.
 ما به تجربه آموخته ایم که باید الکلی بودنمان را با تمام وجود بپذیریم این اولین قدم بهبودی است و این تصور نادرست که ما با دیگران تفاوت نداریم و یا در حال حاضر نداریم باید در هم شِکَند.
ما الکلیها مردان و زنانی هستیم که کنترل مشروب خواری خود را از دست داده ایم و می دانیم که هیچ الکلی واقعی هرگز نمی‌تواند این کنترل را دوباره به دست آورد ما گاه احساس می‌کردیم که دوباره در حال به دست آوردن کنترل هستیم اما این فواصل کوتاه هر بار با از دست رفتن کنترل بیشتری همراه بود و بالاخره زندگی ما را به وضع خجالت آور ، رِقَت انگیز و غیرقابل تصوری کشاند.ما مجاب شده‌ایم که الکلی هایی  نظیر ما در چنگال یک بیماری پیشرونده گرفتارند ما در هر فاصله زمانی قابل ملاحظه‌ای که این بیماری را در نظر بگیریم می‌بینیم که همیشه بدتر شده و هیچ وقت بهتر نشده است

*یک زندگی جدید *

آیا هوشیاری همه آن چیزی است که ما از بیداری روحانی انتظار داریم ؟ نه ،هوشیاری از الکل صرفاً یک آغاز ساده است، و  فقط اولین هدیه از نخستین بیداری است اگر قرار است هدایای بیشتری دریافت شود هوشیاری ما بایستی فراتر رود .مادامی که هوشیاری مسیر خود را ادامه می‌دهد در میابیم که قادریم از ذره ذره زندگی گذشته خود که ناکارآمد بود به خاطر یک زندگی جدید که تحت هرگونه شرایطی کارآمد باشد، دست بکشیم.
صرف نظر از موفقیت دنیوی یا شکست ،جدا از درد یا لذت فارغ از مریضی یا سلامتی یا حتی خود مرگ ،زندگی جدید را می توان زیست که در آن غیر ممکنی وجود ندارد و هر چیز تا مرز بی‌پایان ممکن است تنها اگر که مشتاق باشیم تا به بیداری خود از راه تمرین ۱۲ قدم الکلی های گمنام ادامه دهیم