به سایت الکلی های گمنام ایران خوش آمدید

Mobile menu

.

تاریخچه آغاز الکلی های گمنام:

جرقه اولین گروه ای ای در ماه جون سال 1935 در شهر آکرون در ایالت اهایو آمریکا زده شد. این جرقه در اثر صحبت هایی که بین یک فروشنده سهام نیویورکی به نام بیل ویلسون و یک پزشک آمریکایی به نام دکتر باب اسمیت رد و بدل شد به وجود آمد .

 بیل شش ماه قبل در اثر ملاقات با دوستی به نام ابی تاچر که عضو گروه آکسفورد آن زمان بود به دنبال یک    تجربه ی ناگهانی روحانی ، وسوسه ی مصرف الکل را از دست داده بود.

بیل از طرف دکتر ویلیام سیلک ورث فقید ، متخصص الکلیسم اهل نیویورک ، کمک های زیادی شده بود و اطلاعات مربوط به ماهیت وخیم بیماری الکلیسم را از همین پزشک آموخته بود .

با آنکه بیل نمی توانست تمام اصول گروه آکسفورد را بپذیرد اما مجاب شده بود که تهیه یک ترازنامه اخلاقی ، پذیرفتن ضعف های شخصیتی و اقرار آنها ، جبران خسارت از کسانی که به آنها صدمه رسانده بود و کمک به دیگر افراد الکلی و اتکا و اعتقاد به خداوند لازم است .

روزی بیل برای انجام یک کار تجارتی به شهر آکرون می رود اما کارش با شکست مواجه می شود . در حالی که می ترسید مبادا دوباره کارش به مصرف الکل کشیده شود ، متوجه شد برای حفظ پاکی و هوشیاری خود لازم است پیام خود را به یک همدرد دیگر برساند . و این همدرد یک پزشک آکرونی"دکتر باب" از آب در آمد .

دکتر باب چندین بار برای پیدا کردن راه حل مشکل خود به فلسفه های روحانی و مذهبی روی آورده بود اما موفق نشده بود . وقتی بیل مشکل الکلیسم و لاعلاجی خود را به صورتی که دکتر سیلک ورث توصیف کرده بود برای باب تعریف کرد چنان با میل و رغبت شروع به دنبال کردن راه حل روحانی کرد که تا آن وقت برای او سابقه نداشت .

او هشیار شد و تا زمان مرگش سال 1950 هرگز لب به الکل نزد .

بدین ترتیب این دو دوست شروع به فعالیت کردند و الکلی سوم را در یک بیمارستان پیدا کردند و این روند تا آخر تابستان سال 1935 ادامه پیدا کرد . بدین ترتیب به صورت ناخودآگاه اولین گروه ای ای تشکیل شد .

اولین گروه کوچک ای ای خیلی زود در نیویورک تشکیل شد و  خیلی زود افراد مبتلای دیگری که پراکنده بودند با در حال راه انداختن گروه های دیگری در نقاط مختلف بودند .

بالاخره گروه ها احساس کردند که زمان آن رسیده است تا پیام و تجربه ی بی نظیر خود را با دنیا در میان بگذارند .

این تصمیم در بهار سال 1939 به مرحله ی عمل در آمد و کتاب الکلی های گمنام منتشر شد.

در آن زمان تعداد اعضاء حدودا به صد نفر مرد و زن رسیده بود و انجمن  که هنوز اسمی نداشت به نامی که بر روی کتاب خود"الکلی های گمنام" گذاشته بود معروف شد . بدین ترتیب پرواز کورکورانه به سر رسید و انجمن الکلی های گمنام وارد دوره ی جدیدی از پیشرفت خود شد.

در اواخر سال 1939 تعداد اعضایی که در حال بهبودی بودند800نفر تخمین زده شد و در پایان سال 1941 به 8000 نفر بالغ شد .

رشد جمعیت و اختلاف آراء و عقاید باعث شد تا بیل به فکر تدوین اصولی برای حیات گروه ها و ادامه ی فعالیت آنها بیافتد. همانطوری که یک عضو با استفاده از اصول 12 قدم می تواند بر مبنای آن زندگی کند، گروه های ای ای

نیز باید اصولی داشته باشند تا بدون هیچ مشکلی بتوانند به ادامه ی فعالیت اصلی خود که "رساندن پیام هشیاری به یک الکلی دیگر" بود را انجام دهند . لذا به همین دلیل سنت های 12گانه  ای ای تشکیل شد  و با آنکه هیچیک از این اصول حکم قاعده و قانون را نداشت اما چنان مورد قبول اکثریت اعضاء قرار گرفت که در سال 1950 به تائید اولین کنفرانس بین المللی الکلی های گمنام در کلیولند رسید .

امروزه اتحاد و همبستگی فوق العاده ی ما یکی از بزرگترین سرمایه های انجمن ای ای است .

ای ای یک سازمان مذهبی نیست و دیدگاه پزشکی بخصوصی را هم دنبال نمی کند . لیکن ما با جامعه ی پزشکی و مذهبی در سطحی گسترده همکاری می کنیم .

همزمان با انتشار چاپ سوم این کتاب در مارس 1976 تعداد اعضاء ای ای در سطح دنیا حدود یک میلیون نفر تخمین زده شد و تعداد گروه ها در 90 کشور مختلف به 000و28 گروه رسید .

درسال1990 در 134 کشور مختلف جهان تعداد گروه ها به 88000 گروه رسید .

یک سوم اعضاء را زنان تشکیل می دادند و در حدود یک پنجم اعضاء سن شان کمتر از سی سال بود .